Suzan


"Beni bende demen ben bende değilim,
Bir ben vardır ben de benden içeri" demiş Yunus Emre

Ben de diyorum ki : bir sen var senden dışarı ve bu "sen" le senin alakan bile olmayabilir. 

Evet değerli okurlarım bugün sizlerle hayatımızdaki karakterlere başka bir gözden bakmayı deneyeceğiz.

Bende bir "ben" var ki doğduğum andan beri onunla beraberim. Buna rağmen hala tanımaya devam ediyorum. Bir de başka bir ben var başkalarında. Ailem için bir "ben", arkadaşlarım için "bir" ben öğrencilerim için bir "ben" daha uzar gider bu liste. Kısacası tanıdığım insan sayısı kadar "ben" var. Peki ben o kadar çok muyum? Değilim, ben bir taneyim ;) Peki diğer benlerle ilgili bir sorumluluğum var mı ? Tartışılır ama bence yok. Aynı şekilde başka insanların bendeki "oluşlarıyla" da kendilerinin bir sorumluluğu yok. Şimdi sizde olan insanlarla gerçekte olanlar eşleşirse müthiş bir eşleşme oluyor ve o tür bağlar da kolay kolay kopmuyor ama sizde olanla gerçekte olan arasında dağlar kadar fark olunca... Mesela diyelim ben Suzan diye birini sevdim ve kendi içimde başka bir Suzan yarattım yargılarım ve varsayımlarımla tabi aşk da devreye girince Suzan oldu sana Hürrem. Kendi yarattığım Suzan'a "Suzanım" gerçekte olan Suzan da "Suzan" olarak kalsın(ona başka bir isim veremeyiz zaten :) Şimdi Suzan kalktı bana yanlış yaptı başlıyorum türküler yakmaya 'kör olasan Suzan Suzi" diye. Suzan'ın gözü niye kör olsun? Suzanın Suzanım'dan haberi yok ki. Suzan baştan beri Suzan'dı onu Suzanım yapıp hayali hırkalar giydirip güzelliğiyle kendi başımı döndüren benim. Suzan belki de Kezban'dı, bilemeyiz. Peki bu durumda yapılması gereken nedir? Suzanım'ın gitmesine izin vermek!

Sen gitmelisin Suzanım,
Sen güzeldin, hem de çok başımı döndürecek kadar, nefes alışlarımı değiştirecek kadar. Ama, güzel kadın sen gerçek değilsin. Suzan'ı tanıdım ve sen bittin.

Hoşçakal

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sapkın Tarikatlar ve İnsan Devşirme Yöntemleri

Bereket

Hayattan Nasibini Almak